Hver er uppruni nafnanna Mekkinó og Mekkín og hvenær komu þau inn í íslenskt mál?

Svar

Karlmannsnafnið Mekkinó er myndað af kvenmannsnafninu Mekkín. Fyrsti karlmaðurinn sem bar nafnið fæddist árið 1900. Mekkinó er sjaldgæft nafn og samkvæmt gagnagrunninum Íslendingabók hafa sjö karlmenn borið nafnið, þar af þrír sem seinna nafn af tveimur.

Mekkín á sér lengri sögu og virðist fyrst notað á 17. öld. Í manntalinu frá 1703 eru skráðar fjórar konur með þessu nafni, allar í Múlasýslum.

Ein skýring á uppruna nafnsins Mekkín er sú að kona sem leyst var úr ánauð frá Alsír eftir Tyrkjaránið hafi látið stúlkubarn heita þessu nafni eftir húsmóður sinni í Alsír og nafnið sé tengt borgarheitinu Mekka. Líklegra þykir þó að nafnið hafi komið hingað frá Norður-Þýskalandi.

Uppruni nafnsins er ekki kunnur. Í bókinni Nöfn Íslendinga segir þetta um hann:

Sú saga fylgir því að ein af þeim konum sem leyst var úr ánauð frá Alsír eftir Tyrkjaránið hafi látið stúlkubarn heita þessu nafni eftir húsmóður sinni í Alsír og nafnið sé tengt borgarheitinu Mekka. Sennilegra er þó að nafnið sé germanskt og hingað komið frá Norður-Þýskalandi. Stuttnefnið Mecke er upprunalega frísneskt og notað um þær konur sem heita nafni er hefst á Mein-. Forliðurinn Mein- var á eldra stigi Megin- af fornháþýska orðinu magan, megin "kraftur, afl", í íslensku magn, megin í sömu merkingu, t.d. Magnhildur, Matthildur.

Heimildir og mynd:

• Guðrún Kvaran. 2011. Nöfn Íslendinga, 2. útg. Forlagið, Reykjavík.
• Íslendingabók. (Skoðað 24.04.2012).
• File:Mecca-1850.jpg - Wikipedia, the free encyclopedia. (Sótt 24.04.2012).